WŁASNORĘCZNE ŁADOWANIE

zylaki_3287191

Po doprowadzeniu krawędzi przecięcia taśmy do zielonego znaczka,się tylne wieczko aparatu i na tym kończy się czynność ładowania. Dal­sze przesuwanie filmu odbywa się półautomatycznie, za pomoccj gałki lub dźwigni naciągowej. Niestety, aparaty posiadające to udogodnienie są trudno dostępne i drogie. Należy do nich większość precyzyjnych aparatów firmy Pentacon w NRD (Praktica L. Super TL, LLC). W syste­mie Pentacon PL naświetlony film musi być z powrotem przeciągnięty do wyjściowej kasetki, tak jak to się robi w aparatach nie przystosowa­nych do szybkiego ładowania. Wspomniane już własnoręczne ładowanie kaset w ciemni fotograficz­nej jest czynnością trudną i pracochłonną, w której mogą powstawać liczne uszkodzenia filmu i dlatego nie jest godne zalecenia.

W APARACIE MAŁOOBRAZKOWYM

pobrane

W pierwszym aparacie małoobrazkowym Leica, który ukazał się w 1924 roku, zastosowany był jako materiał światłoczuły film nega­tywowy kinematograficzny, jednak niedługo po tym fabryki fotochemicz­ne wyprodukowały specjalny gatunek małoobrazkowego filmu fotogra­ficznego, różniący się pod pewnymi względami od filmu kinematograficz­nego 35 mm. Obecnie używa się do tego celu niemal wyłącznie filmy małoobraz­kowe o długości około 163 cm, 103 cm, lub 72 cm, na których można wykonać 36, 20 lub 12 zdjęć formatu 24 X 36 mm, ułożonych dłuższym bo­kiem równolegle do krawędzi taśmy. Dwa pasy filmu o szerokości 5,5 mm, położone pomiędzy obrazem a krawędziami taśmy, posiadają perforację w kształcie prostokątnych otworów z zaokrąglonymi narożami, rozmiesz­czonych w odległościach 4,75 mm.

ZALETA APARATÓW

pobrane (1)

Zaletą tych aparatów jest przede wszystkim stosunkowo duży format zdjęcia (z wyjątkiem formatu 4,5X 6 cm), który umożliwia stykowe kopio­wanie negatywów na papierach nie wymagających obrobki w ciemni fo­tograficznej, a otrzymane w ten sposób odbitki mogą być wklejane do albumów i oglądane bez powiększenia. Tę zaletę ma przede wszystkim format 6X9 cm. Dla amatorów, którzy sami nie wykonują obróbki foto­graficznej i nie kopiują negatywów, wspomniana zaleta nie ma znacze­nia, bowiem ich zdjęcia, niezależnie od formatu, zawsze są oddawane do obróbki i kopiowania w zakładach usługowych.

PODSTAWY FOTOGRAFII BARWNEJ

pobrane (2)

Materiał światłoczuły, na którym wykonywano wów­czas barwne obrazy, był produkowany na podłożu szklanym w forma­tach nie mniejszych niż 6X9 cm. Otrzymywano na nim, przez obróbkę fotograficzną odwracalną, barwne przezrocza pozytywowe, które były dość ciemne i nie dawały się kopiować na papierze, ani oglądać w po­większeniu na ekranie. Oglądanie obrazu odbywało się na tle silnego, białego źródła światła.  Dopiero w latach 1935—1936 pojawiły się nowe, odwracalne filmy do fotografii barwnej, a w dalszych latach — także negatywowe i pozytywo­we, które można było używać w małoobrazkowych aparatach fotogra­ficznych, a. otrzymane na nich obrazy kopiować na papierze i oglądać na ekranie.

FOTOGRAFIA CZARNO- BIAŁA

pobrane (3)

W opisanym sposobie tworzenia obrazów fotograficznych otrzymuje się z.zasady obrazy jednobarwne, najczęściej czysto czarne lub brunat- nawoczarne na tle bezbarwnym, białym, lub kremowym. Nie odtwarzają one barw naturalnych fotografowanego przedmiotu, tylko stopnie ich jas­ności w postaci większego lub mniejszego zaczernienia. Dlatego ta dzie­dzina fotografii nazywa się fotografią czarno-białą. Około 70 lat trwały usiłowania, aby fotografia przedstawiała przedmio­ty w ich barwach naturalnych. Udało się tego dokonać w formie dostęp­nej dla amatorów w .1907 r., ale nie było to jeszcze rozwiązanie całko­wicie zadowalające.

POWIĘKSZENIE NEGATYWU

DSCF0204

Częściej jednak powiększa się ne­gatyw za pomocą obiektywu fotograficznego na papierze światłoczułym. Czynności te wykonują również usługowe laboratoria fotograficzne oraz amatorzy dysponujący odpowiednio wyposażoną ciemnią fotograficzną Otrzymane w ten sposób obrazy nazywają się odbitkami^ stykowymi lu powiększeniami i stanowią końcowy cel fotografii amatorskiej. Jeśli zamiast papieru fotograficznego zastosuje się do kopiowania lub powiększenia negatywu materiał światłoczuły na podłożu przezroczy­stym (film pozytywowy, inaczej błonę pozytywową czyli przezroczową). to otrzymuje się przezrocze, lub jak dawniej mówiono „diapozytyw , które można oglądać w dużym powiększeniu na ekranie, używając do tego odpowiedniego aparatu zwanego rzutnikiem.

NAJWIĘKSZY OTWÓR WZGLĘDNY

pobrane (4)

Niekiedy największy otwór względny jest oznaczony liczbą me nale­żącą do podanego szeregu, np. 1 :1.9, 1 =3,5 lub 1 :4.5 W zastosowa­niu praktycznym można je zaokrąglać do najbliższej liczby z podanego szeregu, np. do 1 :2 lub 1:4.Liczby oznaczające otwór względny stanowią najważniejszy czynnik decydujący o powodzeniu przy wykonywaniu zdjęć fotograficznych i dla­tego kaidy fotografujący powinien dobrze się orientować w ich znacze­niu. W przypadku wykonywania zdjęć z małej odległości, np. z dwukrot­nej odległości ogniskowej, podana wyżej zależność przestaje obowiązy­wać i obraz ma znacznie mniejszą jasność przy te, samej liczbie^prze­słony, ponieważ jego wymiary są znacznie zwiększone . Będzie o  tym mowa w drugiej części książki. Przy wykonywaniu zdjęć ci większej, niż dziesięciokrotna odległość ogniskowa, jasnosc obrazu praktycznie nie ulega zmianie.

CO TO JEST FOTOGRAFIA

fotografia_sprzet

Na to pytanie można usłyszeć różne odpowiedzi. Artyści fotograficy beda twierdzić, ze jest to jedna ze sztuk plastycznych, pokrewna grafice i talonu, fotografowie zawodowi – i. fotografia jest rzem,osłem i zawodem, którego głównym celem jest wykonywanie obrazów czyi, zdjęć” portretowych lub par stających na ślubnym kobiercu, zdję dowodów osobistych, paszportów i legitymacji służbowych. Nauk™.=y. inżynierowie i lekarze określ, fotografią jako pomoc w pracacbadaw czych, w technice i w medycynie. Najczęściej jednak można będzie u y szlć zdanie, że fotografia jest zabawką dla dorosłych (młodziez wal tranzystory”!), której celem jest pokazywanie się w_dn. wolne od pr y i’ możliwie nowoczesnym aparatem w pięknym, skórzanym futerale za­wieszonym na . szyi i „pstrykanie” opalających się dziewczyn na plazy.